Στην
εποχή του
Πλανητικού
χωριού, την
εποχή των
άμεσων επικοινωνιών,
η ευθύνη
των Μ.Μ.Ε είναι
καταλυτική
στη δημιουργία
σύγχυσης
-φόβου- μοναξιάς-
απομόνωσης
- πλάνης
αυτοεξαπάτησης
και ασθένειας
γιατί απλά
αγνοούμε
τα περί του
εαυτού μας.
Ζούμε μια
μεταβατική
περίοδο
τόσο σε ατομικό
όσο και σε
συλλογικό
επίπεδο.
Ο σημερινός
άνθρωπος
αναπτύσσεται
εγωιστικά
ζητώντας
τον διαχωρισμό
του από την
μάζα και
την δική
του αυτοπραγμάτωση.
Όμως κανένας
και καμία
εκπαίδευση
δεν τον προετοίμασε
γι' αυτό.
Ίσως
σήμερα περισσότερο
από ποτέ
θα έπρεπε
ν΄ αναζητήσουμε
μια νέα πνευματικότητα.
Και με την
έννοια πνευματικό
να ορίσουμε
το ξεπέρασμα
της άγνοιας.
Της άγνοιας
εκείνης
που δεν μας
επιτρέπει
να απαντήσουμε
μόνοι μας
σε ερωτήματα
όπως :
1. Που
εστιάζεται
η συνείδηση
μου (στα συναισθήματα,
την σκέψη
, ή τις βιοτικές
- σωματικές
μου ανάγκες)
; άρα ΠΟΥ
ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ
ΕΓΩ.. ΤΩΡΑ
!
2.
Ποιο είναι
το αμέσως
επόμενο
βήμα μπροστά
μου;
3.
Ποιοι είναι
μπροστά
μου στον
πνευματικό
δρόμο και
μπορώ να
ζητήσω βοήθεια;
4.
Ποιοι είναι
πίσω μου
και έχουν
ανάγκη την
βοήθειά
μου;
5.
Με ποιους
βρίσκομαι
μαζί και
είναι συνοδοιπόροι
και συνεργάτες
μου;
Πρέπει
να θέσουμε
ένα νέο μέτρο,
πιο λεπτοφυές
στην προσέγγιση
των αξιών,
ανάλογο
του βαθμού
της νοημοσύνης
που επιτεύχθηκε
μέσα από
την μαζική
εκπαίδευση
και που σήμερα,
αυτή, η εκπαίδευση
ξεπεράσθηκε,
στην συνείδηση
των πολλών
ανθρώπων
και δημιουργεί
πλέον αίσθηση
δυσαρέσκειας
και ακινησίας.
Μια
νέα εκπαίδευση
θα μας βοηθήσει
,από μικρά
παιδιά, να
γνωρίσουμε
τον εαυτό
μας, και να
τον αγαπήσουμε
σαν αυτό
που είναι
και όχι σαν
αυτό που
οι εξωτερικές
επιδράσεις
και η δική
μας μετέπειτα
αντίδραση
δομούν.
Μια
τέτοια εκπαίδευση
θα μας βοηθήσει
από μικρά
παιδιά να
γνωρίσουμε
τους συνανθρώπους
μας, την σχέση
μας με το
Σύμπαν, τον
πλανήτη,
τα άλλα βασίλεια
της φύσης,
την σχέση
μας με τον
Θεό. Η άγνοια
τότε θα ξεπεραστεί
και θα γνωρίσουμε
ότι δεν
είμαστε
μόνοι γιατί
επιτέλους
θα είμαστε
ικανοί να
αναγνωρίζουμε
τους φίλους
συνοδοιπόρους
και τους
συντρόφους
μας στην
ζωή χωρίς
φόβους και
προκαταλήψεις
και η ζωή
μας θα τρέφεται
από αγάπη.
Και
ας θυμηθούμε
ότι Θεραπεία
στα αρχαία
Ελληνικά
σημαίνει,
φροντίδα,
επιμέλεια,
εκπαίδευση.
Στις
μέρες μας
οι άνθρωποι
αισθάνονται
μόνοι, γεμάτοι
από υπαρξιακά
ερωτήματα
και αναζητήσεις
και δυσκολεύονται
να βρουν
απαντήσεις.
Και
έτσι συχνά
προβάλλει
το ερώτημα
; ποιος είναι
ο σκοπός
της ανθρώπινης
ζωής και
πως μπορεί
να επιτευχθεί;
Άς
θέσουμε
μια διάκριση
βασική και
αναγκαία.
Δηλαδή
ας δούμε
πρώτα, ποιος
είναι ο σκοπός
της εξατομικευμένης
ζωής, της
ζωής, του
καθενός
από εμάς
και δεύτερο
ας καθορίσουμε
ποιος είναι
ο σκοπός
της ζωής
του ανθρώπινου
όντος σε
συλλογικό
επίπεδο
επάνω σε
αυτόν τον
Πλανήτη!
Ο
σκοπός της
ζωής κάθε
ανθρώπου,
φαίνεται
να βρίσκεται
σήμερα μέσα
σε μια δέσμη
πολλών παραγόντων.
Παράγοντες
που καθορίζονται
σαν η κουλτούρα
του Έθνους
που γεννήθηκε,
σαν ο πολιτισμός
της χώρας
του, σαν οι
Ιδέες που
διαπερνούν
τον Εθνικό
ιστό.
Είναι
οι μικρές
εκείνες
αρχές που
περιβάλλον
(οικογενειακό-
κοινωνικό-
σχολικό-
θρησκευτικό-πολιτικό)
εμφύτευσαν
στην συνείδηση
του σαν γνώση
και σαν ιδανικά
και οι προσωπικές
ανάγκες
καταξίωσης,
αναγνώρισης
και ανάληψης
ενός ρόλου
συμμετοχής
σε μια κοινωνία
συνανθρώπων.
Αντιλαμβανόμαστε
επομένως
ότι αυτό
που ονομάσαμε
σκοπό δεν
είναι μια
κατάσταση
αλλά πολλοί
επιμέρους
στόχοι που
τις περισσότερες
φορές ταυτίζονται
στην συνείδηση
μας με την
ύπαρξή μας.
Το αποτέλεσμα
συνήθως
είναι μια
χίμαιρα,
μια συναισθηματική
εξαπάτηση
μιας ταύτισης
με στόχους
ξένους προς
εμάς που
όμως οικειοποιούμαστε
για να γνωρίσουμε
τον εαυτό
μας κατακερματίζοντας
τον.
Και
βλέπουμε
ανθρώπους
να βρίσκονται
σε διάφορους
χώρους δραστηριότητας,
πολλές φορές
πολύ δραστήριους,
που όμως
κάποια στιγμή
αντιλαμβάνονται
με πίκρα,
είναι η αλήθεια,
ότι αυτό
που θεωρούσαν
σαν σκοπό
της ζωής
τους δεν
ήταν παρά
ένας στόχος
που επιτεύχθηκε
ή είναι απραγματοποίητος
ή ακόμη - ακόμη
ότι δεν ήταν
δικός τους.
(σκεφθείτε
το Ελληνικό
τμήμα των
Γιατρών
χωρίς Σύνορα..)
Και
τότε αναζητούμε
και πάλι
νέο σκοπό
( στόχο! ) σε
ένα αγώνα
σαν του
Σίσυφου.
Αναρωτιέται
λοιπόν κανείς,
γιατί δεν
βρήκα τον
σκοπό της
ζωής μου;
"
σαν βγεις
στον πηγαιμό
για την Ιθάκη,
να εύχεσαι
νάναι μακρύς
ο δρόμος
σου.." μας
λέγει ο ποιητής
και τα λόγια
του καταπραΰνουν
σαν δροσερά
νερά την
αγωνία.
Γιατί
το ταξίδι
προς την
γνώση του
εαυτού είναι,
ο πρώτος
σταθμός
μας στο δρόμο
για την
αναγνώριση
του ατομικού
σκοπού της
ζωής.
Και
ο δρόμος
προς την
γνώση του
εαυτού, δεν
είναι μια
λεωφόρος
προς την
Νιρβάνα,
όπως πολλοί
θέλουν να
πιστεύουν
αλλά η στενή
σαν κόψη
ξυραφιού
ατραπός
που μας αποκαλύπτει
την ζωή σε
όλο της το
μεγαλείο
και την σοφία
και φυσικά
αυτή η πορεία
έχει το τίμημα
της , που συχνά
πυκνά το
ονομάζουμε
ασθένεια
(έλλειψη
δηλ. σθένους).
Ετσι
η Αλίκη Μπαίηλη
μας λέει
στο βιβλίο
της « Η Εσωτέρα
Θεραπευτική
»:
"
Η θεραπεία
δεν καταφθάνει
μέσο της
έντονης
επιβεβαίωσης
της Θεότητας
ή απλά εκδηλώνοντας
αγάπη και
ένα αόρατο
μυστικισμό.Έρχεται
με χρήση
σαφών επιστημονικών
μεθόδων
επαφής, εντύπωσης
,επίκλησης
κι επιπλέον
κατανόησης
του λεπτού
μηχανισμού
του αιθερικού
φορέα" (Εσωτ.
Θεραπ. σελ.
525 )
Τι
μας μαθαίνει
λοιπόν η
Εσωτέρα
Θεραπευτική
και γενικά
η Εσωτερική
Φιλοσοφία;
Μαθαίνουμε
λοιπόν πρώτα
την σύστασή
μας, σαν ανθρώπινο
όν, ότι αποτελούμαστε
από ένα αντιληπτικό
μηχανισμό
βασισμένο
στις 5 αισθήσεις
και τα ένστικτα
που μοιραζόμαστε
με το ζωικό
βασίλειο,
θα γνωρίσουμε
τον κόσμο
των συναισθημάτων
και την ρευστή
του φύση
(γνωρίζοντας
ηδονή και
πόνο, ευτυχία
και δυστυχία,
θάρρος και
δειλία, αισιοδοξία
και απαισιοδοξία,
ασθένεια
και Υγεία),
θα κατανοήσουμε
έπειτα τον
κόσμο της
σκέψης και
τις σκέψεις
μας γνωρίζοντας
τις συναισθηματικές
μας αυταπάτες
και τις πλάνες.
Με θλίψη
θ΄ αντιληφθούμε
ότι τίποτε
δεν είναι
γραμμικό
σε αυτούς
τους κόσμους,
αλλά όλοι
αλληλοεπηρεάζονται.
Έτσι προκύπτει
το ζήτημα
της συνεργασίας
μεταξύ των
κόσμων μέσα
μας και η
αναζήτηση
αρμονίας
ειρήνης
και ισορροπίας
στις μεταξύ
τους σχέσεις
μέσα μας
αλλά και
στις σχέσεις
μας με τους
άλλους.
Και
αυτή η κατάσταση,
της μη ύπαρξης
αρμονίας
ειρήνης
και ισορροπίας
στις μεταξύ
τους σχέσεις
μέσα μας
αλλά και
στις σχέσεις
μας με τους
άλλους γεννά
τριβή, τριβή
που θέτει
τις βάσεις
για την ασθένεια.
Και αυτό
το επιβεβαιώνει
σήμερα και
η κλασσική
Ιατρική
επιστήμη
με ένα νέο
της κλάδο
την ψυχο-νευρο-ανοσοβιολογία
(Psycho-neuro-immunology).
Ο
πρώτος Νόμος
της Εσωτέρας
Θεραπευτικής
μας λέγει
: ότι " Κάθε
ασθένεια,
είναι το
αποτέλεσμα
του εγκλωβισμού
της Ζωής
της ψυχής.
Αυτό αληθεύει
για όλες
τις μορφές
και για όλα
τα βασίλεια
της φύσης.
Η τέχνη του
Θεραπευτή
συνίσταται,
στην απελευθέρωση
της ψυχής
,ώστε η ζωή
της να μπορεί
να ρέει ελεύθερα
μέσο του
αθροίσματος
των οργανισμών
που συνιστούν
κάθε ιδιαίτερη
μορφή." (Εσωτέρα
Θεραπευτική-Αλίκη
Μπαίηλη).
Η
κ. Judy Jacka, δάσκαλος
(όχι Διδάσκαλός
μου!) και εκπαιδευτής
μου, πρύτανης
του Ινστιτούτου
Φυσικών
Θεραπειών
του Πανεπιστημίου
της Μελβούρνης
και συγγραφέας
μεταξύ άλλων
των βιβλίων
“ Διαλογισμός
η πιο φυσική
Θεραπεία
” και “ Θεραπείες
με Φυσικά
Μέσα ” μας
λέγει:
"Πιστεύω
ότι έχουμε
μέσα μας
μια Φυσική
Θεραπευτική
Ουσία που
μπορεί να
βοηθηθεί,
μέσα από
διάφορες
θεραπείες.
Αυτή η Θεραπευτική
Δύναμη, που
πάντα κινείται
προς την
εμπέδωση
Υγείας, έχει
σχέση με
τη ζωτικότητά
μας και τα
λεπτοφυή
πεδία ενέργειας
τα οποία
εισχωρούν
μέσα στο
σώμα μας.
Η ίδια αυτή
Θεραπευτική
Δύναμη σχετίζεται
στενά με
τα επίπεδα
ανοσίας
του οργανισμού.
Βασικές
αιτίες της
ασθένειας
είναι η δυσαρμονία,
η παρεμπόδιση
της σωστής
λειτουργίας
αυτών των
ενεργειακών
πεδίων και
η τοξίνωση
του οργανισμού.
Όλες οι φυσικές
θεραπείες
διεγείρουν
την Ενυπάρχουσα
Θεραπευτική
Δύναμη μέσα
μας με θαυμαστά
αποτελέσματα.
Τέλος ο διαλογισμός
μπορεί να
αφυπνίσει
τη Θεραπευτική
Ουσία μέσα
μας. Υπάρχουν
πολλοί τύποι
λεπτοφυούς
θεραπείας
που βοηθούν
τα ενεργειακά
πεδία όπως
το Θεραπευτικό
άγγιγμα
(Healing Touch), το Θεραπευτικό
μασάζ , το
Σιάτσου,
το Reiki, και τέλος
η Εσωτέρα
Θεραπευτική."
Βασικό
προαπαιτούμενο
είναι να
γνωρίζει
ο Θεραπευτής
που εστιάζεται
η συνείδηση
του ασθενούς
και επομένως
αυτό σημαίνει,
ότι ο ίδιος
γνωρίζει,
ν΄ αναγνωρίζει,
πρώτα στον
εαυτό του,
που η δική
του συνείδηση
εστιάζεται
!
Εάν
λοιπόν έχουμε
να κάνουμε
με ένα άνθρωπο
που εστιάζει
την συνείδηση
του κατά
την διάρκεια
της ημέρας
του μόνο
στις φυσικές
ανάγκες,
με κύριο
ενδιαφέρον
την κάλυψη
των αναγκών
για φαγητό,
νερό, ανέσεις
φυσικές
και σεξουαλική
ηδονή τότε
το ενεργειακό
πεδίο του
ασθενούς
θα ρυθμίζεται
από την κυκλοφορία
των βασικά
"φυσικών
ενεργειών"
αυστηρά.
Στην
περίπτωση,
ενός διανοητικού
ατόμου, που
εστιάζει
την συνείδησή
του περισσότερο
στο νου, το
ενεργειακό
η αιθερικό
του σώμα
θα ελέγχεται
από την κυκλοφορία
ενεργειών
του νοητικού
πεδίου - σώματος.
Ετσι
με λόγια
απλά, πως
εξελίσσεται
η ασθένεια
και ποια
είναι τα
στάδια ;
Οι
θεραπευτές
βλέπουν
την ασθένεια
να αναπτύσσεται
σε τρία στάδια.
Ιδιαίτερα
μιλώντας
η ασθένεια
αρχίζει
όταν η ζωτικότητά
μας είναι
χαμηλή και
οι τοξίνες
συσσωρεύονται
στο σώμα
μας. Οι τοξίνες
δημιουργούνται
κυρίως από
την κακή
διατροφή,
με τα πολλά
σκουπιδοφαγητά
(τα λεγόμενα
fast food, χημικά
επεξεργασμένες
τροφές, διατροφή
που δεν περιλαμβάνει
πλήρη δημητριακά
, φρέσκα φρούτα
και λαχανικά
, διατροφή
με πολλά
λίπη ζωικής
προέλευσης
) με χημικά
στο νερό
και στον
αέρα, από
έλλειψη
ύπνου και
ξεκούρασης
και ιδίως
από το ισχυρό
άγχος στην
καθημερινή
ζωή.
Ένας
άνθρωπος,
ακόμα κι
αν τρέφεται
σωστά , ακόμα
κι αν λαμβάνει
καθημερινά
βιταμίνες
ή και συμπλέγματα
βιταμινών
μπορεί να
συγκεντρώσει
πολλές τοξίνες
λόγω άγχους
,επειδή οι
τοξίνες
του νευρικού
συστήματος
είναι πολύ
ισχυρές.
Μπορούμε
βεβαίως
να χάσουμε
τη ζωτικότητά
μας και από
άλλους λόγους.
Τέτοιοι
λόγοι είναι
η ηλεκτρομαγνητική
μόλυνση,
από τα κινητά
τηλέφωνα
και τις κεραίες
κυψελοειδούς
τηλεφωνίας
, το να ζεις
και να δουλεύεις
κοντά σε
καλώδια
μεταφοράς
ρεύματος
υψηλής τάσης,
επίσης αρκετά
σημαντικός
λόγος είναι
το γεωπαθητικό
άγχος από
υπόγεια
ρεύματα
νερών. Αυτό
το τελευταίο
έχει ερευνηθεί
ιδιαίτερα
στην Γερμανία,
όπου οι επιστήμονες
έχουν ανακαλύψει
ότι περισσότερο
από το 90% των
ανθρώπων
που πάσχουν
από καρκίνο,
έχουν ζήσει
πάνω σε έδαφος
όπου ρέουν
υπόγεια
ρεύματα
νερού".
"Τα
τρία στάδια
της ασθένειας
εκδηλώνονται
ως εξής:
Οξύ
στάδιο: εμφανίζεται
με πυρετούς
και φλεγμονές
του σώματος
(κρυολογήματα,
εκζέματα
και ότι έχει
σχέση με
εξανθήματα
στο δέρμα,
καλόγερους,
αποστήματα
και παιδικούς
μολυσματικούς
πυρετούς.
Αυτό το στάδιο
εκδηλώνεται
όταν ακόμα
υπάρχει
ζωτικότητα
στο σώμα.
Αν αυτό το
στάδιο κατασταλεί
με αντιβιοτικά,
τότε η ασθένεια
απωθείται
εσωτερικά
στο σώμα.
Υπό
- οξύ στάδιο:
εμφανίζεται
με συνεχή
εκροή φλεγμάτων,
όπως στη
χρόνια βρογχίτιδα,
επανεμφανιζόμενες
ωτίτιδες
και στις
γυναίκες
με συνεχή
εκροή υγρών
στα γεννητικά
όργανα. Αν
αυτό το στάδιο
κατασταλεί
με στεροειδή
(π.χ. κορτιζόνη
συνθετικής
μορφής) και
ισχυρά αντιβιοτικά,
τότε εμφανίζεται
το τρίτο
στάδιο της
ασθένειας.
Το
Χρόνιο στάδιο:
περιλαμβάνει
σοβαρές
μορφές αρθρίτιδας,
καρκίνους
και παντός
είδους μορφές
καταστροφής
των ιστών
και των οργάνων,
για παράδειγμα:
σακχαρώδης
διαβήτης,
γεροντική
άνοια ,σοβαρές
προσβολές
του ανοσοποιητικού
από ιούς
και πτώση
του από ψυχο-νευρολογικές
αιτίες - ευρήματα
( Psycho-neuro-immunology) σύμφωνα
με τον νέο
Ιατρικό
κλάδο έρευνας
των παθήσεων.
Στις
Θεραπευτικές
συνεδρίες
που λαμβάνουν
χώρα κάτω
από την επίβλεψη
γιατρών
μελών
της Ελληνικής
Εταιρίας
Εσωτέρας
Θεραπευτικής
και τον Θεραπευτικό
Όμιλο είχαμε
τη δυνατότητα
να δούμε
ασθενείς
να αντιστρέφουν
ή να παλινδρομούν
μέσα από
αυτά τα τρία
στάδια κατά
τη διάρκεια
αγωγών θεραπείας
.(π.χ. ασθενείς
με άσθμα,
συχνά θα
εμφανίσουν
έκζεμα ή
κάποιο έρπη
όταν το άσθμα
αρχίζει
να περιορίζεται,
επίσης ασθενείς
με αρθρίτιδα
καθώς η ασθένεια
βαίνει προς
θεραπεία
θα εμφανίσουν
συνάχι και
γενικά ψύξη
στην περιοχή
της κεφαλής,
ασθενείς
με μυασθένεια
(gravis) θα εμφανίσουν
προβλήματα
με το στομάχι
(γαστρίτιδα)
και νευρώσεις,
ασθενής
με άσηπτη
νέκρωση
των ισχύων
(μηριαία
οστά) παρουσίασε
ισχυρή μορφή
αρθρίτιδας
.
Από
την εσωτερική
πλευρά έχουμε
διαπιστώσει
θεαματικές
αλλαγές
σε ασθενείς,
όταν αυτοί
είχαν επιλύσει
προβλήματα
που έχουν
σχέση με
τα αρνητικά
συναισθήματα.
Για παράδειγμα,
βελτίωση
της υψηλής
αρτηριακής
πίεσης σε
ασθενή που
του διδάξαμε
να διαλογίζεται.
Ο ρόλος του
θεραπευτή
είναι τέτοιος,
που πρέπει
να διαγνώσει
σε πιο επίπεδο
συνείδησης
βρίσκεται
η αιτία της
ασθένειας.
Αντιλαμβανόμαστε
λοιπόν ότι
η Εσωτέρα
Θεραπευτική
δεν αποβλέπει
απλά στην
Θεραπεία
του σώματός
μας ή παχυλού
φορέα αλλά
αποβλέπει
στην Θεραπεία
όλων των
φορέων μας
και αυτή
η Θεραπευτική
ενέργεια
που αναφέραμε
κατέρχεται
από την Ψυχή.
Όταν
λοιπόν αυτή
η κατάσταση,
της μη ύπαρξης
αρμονίας
ειρήνης
και ισορροπίας
στις σχέσεις
μεταξύ των
φορέων της
προσωπικότητας
μέσα μας
αλλά και
στις σχέσεις
μας με τους
άλλους υποκατασταθεί
από την αρμονία,
την ισορροπία,
την Καλή
Θέληση, την
Αγάπη που
τίθεται
σε Δράση
και την Δύναμη
να κάνουμε
το Καλό, όταν
αυτό επιτευχθεί,
τότε αποκτούμε
προσωπικότητα
σύμφωνα
με την αποκρυφιστική
ορολογία
και θα αναγνωρίσουμε
τους φορείς
μας σαν
αυτό που
είναι και
μόνο, σαν
τα ρούχα
της ψυχής
και μεταξύ
των άλλων
θα μάθουμε
να μην ταυτιζόμαστε
με τα διάφορα
θέλω των
πολλών μικρών
εαυτών.
Θυμόμαστε
την Σωτηρία
Μπέλλου
να μας τραγουδάει
, "Σήκω ψυχή
μου, δώσε
ρεύμα, βάλε
στα ρούχα
σου φωτιά…να
τιναχτεί
σαν τ Άγιο
Πνεύμα η
μυστική
σου η Λαλιά
" και είναι
σαν να μας
προτρέπει
να γνωρίσουμε
τον ανώτερο
εαυτό μέσα
μας, μέσα
στον κάθε
άνθρωπο,
Τον Θεό μέσα
μας.
Όταν
ο άνθρωπος
, φθάσει σ΄
αυτόν τον
σταθμό, τότε
μπορεί να
γνωρίσει
τον σκοπό
της ζωής
του ή καλύτερα
να ζητήσει
την αποκάλυψή
του και η
ζωή του
θα είναι
πλήρης Υγείας.