Προσωπικές Σχέσεις

από τον  Δ. Τσιγγάνη

Πανσέληνος 09-11-98

Αγαπητοί συμμαθητές, συνεργάτες και φίλοι.

Ερχόμαστε από παλιά και πηγαίνουμε μακριά…

Οι διδάσκαλοι της Σοφίας, δεν παύουν να τονίζουν την αναγκαιότητα της εξάλειψης των προσωπικών σχέσεων μεταξύ των μελών ενός ομίλου.

Είναι γιατί εμφορούνται από ένα πνεύμα σκληρότητας;

Περιπαίζουν άραγε την ανάγκη μας σαν ανθρώπινα όντα να βρισκόμαστε στα πλαίσια μιας κοινωνίας αδελφών όπου επιζητούμε να βρούμε σχέσεις διαφορετικές από τις υπάρχουσες στο καθημερινό περιβάλλον μας;

Αδιαφορούν για τις δυσκολίες που όλοι μας αντιμετωπίζουμε καθημερινά και την βαθιά επιθυμία μας να βρισκόμαστε όλοι μαζί σε ένα σχηματισμό μιας πνευματικής οικογένειας;

Θέλουν άραγε να διαρρήξουν τις όμορφες σχέσεις που δημιουργούμε μεταξύ μας, την δυνατότητα να νοιώθουμε καλά όταν βρισκόμαστε και εργαζόμαστε μαζί, διαλογιζόμενοι  για το Καλό του Πλανήτη και της Ανθρωπότητας, συζητώντας ομοφωνώντας ή και διαφωνώντας ακόμη;

Αυτά αλλά και άλλα ερωτήματα ορθώνονται μπροστά μας προσπαθώντας να αναδιφήσουμε στον νου Των Διδασκάλων.

Το θέμα που τέθηκε είναι σίγουρα τεράστιο και δεν χωρεί στο χρόνο μιας σύντομης ομιλίας. Παρ όλα  αυτά θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω μια σύντομη ανάπτυξη προβληματισμών απαντήσεων και προτάσεων.

Βρισκόμαστε 3 χρόνια μετά το τέλος της χιλιετίας.

Μια ευκαιρία για ανασκόπηση, περίσκεψη και κατάστρωση νέων σχεδίων στην εργασία μας.

Η εποχή που πέρασε και γοργά εξέρχεται, η εποχή των Ιχθύων, εξέφρασε και αγκυροβόλησε τις ποιότητες και τις ιδιότητες της 6ης ακτίνας. Της ακτίνας του ιδεαλισμού ,της αφοσίωσης ,της ευλάβειας ,του απομονωτισμού βάσει των ιδεών και των μεθόδων έκφρασης αλλά  και υλοποίησης της εργασίας, του φανατισμού, της ιδεοληπτικής καθαρότητας, του άσπρου ή μαύρου και τέλος του κλειστού συγχνωτισμού με βάση τον ομοιοκραδασμό.

Στον χώρο δε της πολιτικής τον συνωμοτισμό και την ιδέα της περικύκλωσης από τον εχθρό.

Εισήγαγε την ιδέα του άριστου και του επαΐοντα – γνώστη, του Ενός στο κέντρο, του Γέροντα, των οπαδών του Αρχηγού, του ηγέτη, του Διδασκάλου, του Γκουρού  της προσοχής στο άτομο, της επέμβασης και της επιβολής με αγαθό κίνητρο, όχι πάντοτε όμως και αγνό.

Δημιούργησε τον ήρωα , τον ατομικά υπεύθυνο πολεμιστή της πίστης σε μια ιδέα πνευματικής ή υλικής υπόστασης που με χαρά ανελάμβανε την … αποστολή του.

Εισήγαγε μια πιο λεπτοφυή και επεξεργασμένη αντίληψη της χωριστικότητας, βοηθώντας στην ανέλιξη του εγωισμού.

Χρωμάτισε ισχυρά τις ιδέες της πειθαρχίας, της υπηρεσίας, της σωτηρίας, της προσφοράς, της αλληλεγγύης και της αγάπης δίνοντας τον τόνο του «όμοιος ομοίω αεί πελάζει».

Δημιούργησε ομογενοποιημένα σύνολα, πολιτικά, κοινωνικά, ταξικά, κομματικά, θρησκευτικά και πνευματικά υποκρύπτοντας τις ιδέες του ανταγωνισμού και της ελέω Θεού… τελικής επικράτησης του  Ιδικού μας …

Επέφερε κατ’ αυτό τον ιδιόμορφο τρόπο συγχώνευση και μεγαλύτερα σύνολα με τον λαό να εκφράζει την Ιδέα του «Ο Λύκος και το μαντρί, που αν φύγεις από το μαντρί κράτος, κόμμα, εκκλησία  έθνος, ομάδα, όμιλο, σχολή, επιχείρηση, Μεγάλη Ιδέα, κρατούσες αντιλήψεις και κυρίαρχες αρχές, ε τότε κακομοίρη μου, Θα σε φάει ο Λύκος …» 

Και ήταν η ίδια που έδινε ύπαρξη στον Λύκο για να υπάρχει και να συντηρεί την εξουσία της, «ως αντίπαλο  δέος».

Εγκαθίδρυσε έτσι την δημιουργία μεγάλων σχημάτων αλλά και μικρών  κλειστών ομάδων και ομίλων που όλα γίνονται και πρέπει ( μια λέξη κλειδί της 6ης ακτίνας) να γίνονται μέσα στα πλαίσια του σχηματισμού – της οργάνωσης -  του οργανισμού ΜΑΣ και σεις οι παλιότεροι θα θυμάστε … του χώρου μας.

Εξήρε την ιδέα της κάθε φύσεως ΑΝΤΙ… την  ιδέα της επανάστασης, θέτοντας σε κίνηση αναγκαστικά τον Νόμο Των Διασπάσεων και του κάθε φύσης ολοκληρωτισμού προσδίδοντας του ιδεολογικό περιεχόμενο και θεία προέλευση επιφέροντας σκοταδισμό και το μυστικό…

«Τα ψάρια δεν μιλούν…»

Με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο η 6η Ακτίνα βοήθησε και βοηθά στην δόμηση αυτού που ονομάζουμε προσωπικότητα και χαρακτήρα , λόγω του ιδιαίτερου τρόπου κρυστάλλωσης και αγκύλωσης «στα δικά μας» που δημιουργεί, την άρνηση του διαφορετικού, την ξεροκεφαλιά, το πείσμα, την μη δυνατότητα αμφισβήτησης λόγω του δογματικού πνεύματος που καλλιεργεί και επιβάλλει.

Είναι ίσως γι’ αυτό που η Διδασκαλία μας λέγει ότι, «ο μαθητής που εργάζεται ν’ αναλάβει την 2η Μύηση αναπόφευκτα χρησιμοποιεί τις ιδιότητες της 6ης Ακτίνας».

Η 6η Ακτίνα συνεισέφερε στην ιδέα του προσώπου μορφοποιώντας το άυλο και αφηρημένο σε Πρόσωπο, Πρόσωπα π.χ Τα 3 Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας , αλλά και ο Βούδας ..Ο Χριστός ..ο Βισνού , Ο.Ο..Ο  Γιώργος, η Χλωροθέα ο Δείνα ο Τάδε. Προσδίδοντας έμφαση και σημασία και αξία στο πρόσωπο.

Επόμενα ανέπτυξε και τις προσωπικές σχέσεις σαν μια ουσιαστική αναγκαιότητα του πολιτισμού που δομήθηκε κάτω από τις επιρροές της.

Οι ιδιότητες της 6ης Ακτίνας προσέφεραν τόσο τις θετικές εκφάνσεις που πήγαζαν από τις ποιότητες που κόμιζε, όπως τον ρομαντισμό στην ποίηση, την αναζήτηση των υψηλών ιδανικών της ανθρώπινης φυλής, την ανιδιοτελή υπηρεσία προς τον συνάνθρωπο, την διάπυρη έφεση και πάλη για αλλαγή, έδωσε έμφαση στην Θυσία και ανήγαγε τον πόνο σε αρετή, έφερε στο φως τα υψηλότερα συναισθήματα όσο και τις αρνητικές όψεις με τα ολέθρια αποτελέσματα που ζήσαμε και ζούμε. Σήμερα ζούμε άλλη μια απειλή, στοιχειοθετημένη η σκηνοθετημένη, αυτή της τρομοκρατίας…

Σίγουρα επηρεαστήκαμε όλοι μας και ίσως ακόμη επηρεαζόμαστε από τις επιρροές της. Τόσο σαν άτομα όσο και σαν όμιλοι.

Στο κατώφλι της Νέας Εποχής καλούμαστε ο καθένας μας, ν’ αναγνωρίσει μέσα του τις ποιότητες της 6ης Ακτίνας.

Βρίσκονται μέσα μας, από το σχολείο , την οικογένεια, το έθνος, την ομάδα μας, τον όμιλο μας  χρωματίζοντας σε κάποιο λιγότερο ή πιο σημαντικό βαθμό τον ιδιαίτερο ακτινικό εξοπλισμό μας .

Βρίσκονται κάτω από το κατώφλι της συνείδησης μας, αποτέλεσμα των επιρροών που δεχθήκαμε των διδασκαλιών που αναπόφευκτα  χρωματίσθηκαν  και της μακράς εποχής των επιδράσεών της.

Επιδρούν δομώντας τις λεγόμενες προσωπικές σχέσεις που μας επιτρέπουν να συγχνωτιζόμαστε μόνο με τους οικείους, τους προσφιλείς, τους αγαπητούς, τους δικούς μας. Αυτούς που εκφράζουν ιδέες και αντιλήψεις σαν τις δικές μας αυτούς που τους πάω τέλος πάντων, αυτούς που την βρίσκω μαζί τους … λέξεις καθημερινές, εμπόδια στον Πνευματικό Δρόμο, εμπόδια στην ολοκλήρωση.

Ο Πατάντζαλι λέγει «όταν σκέψεις και πράξεις και συναισθήματα δεν συνάδουν με την γιόγκα οι αντίθετες πρέπει να καλλιεργούνται»

Στο αστρικό Πεδίο είναι σίγουρα που ο άνθρωπος γνωρίζει τα ζεύγη των αντιθέτων και σαν τον Αρτζούνα ξεκινά την μάχη που θα φθάσει στο τέλος στην Κουρουκσέτρα, την τελική μάχη.

Κάτω από τον Νόμο της Έλξης  και της Άπωσης εργαζόμαστε με την Ύλη του Αστρικού πεδίου που χρωματίζεται και ελέγχεται από την 6η Ακτίνα όπως γνωρίζουμε.

Κάτω από τον Νόμο της Έλξης  και της Άπωσης μαθαίνουμε να σχετιζόμαστε, να συνεργαζόμαστε να μαθητεύουμε να υπηρετούμε.

Ο Νόμος της Έλξης  και της Άπωσης βρίσκεται στην Διδασκαλία σαν επικουρικός Νόμος του Νόμου της Αγάπης της 2ης δηλαδή Ακτίνας.

Καθώς ο άνθρωπος – όμιλος μαθητής εργάζεται να ελέγξει το Αστρικό Σώμα ( που ελέγχεται από την Ύλη του αστρικού πεδίου, την χρωματιζόμενη από την 6η ακτίνα) περνά από διάφορα στάδια γιατί ποτέ η εξέλιξη δεν είναι γραμμική και δισδιάστατη.

Από καθαρά αστρικός γίνεται καμμαμανασσικός, εισάγει δηλαδή στην συνείδηση του ύλη από το νοητικό πεδίο, σε κάποιο βαθμό.

Η συνείδηση του όμως παραμένει μείγμα σε μεγάλο βαθμό αστρικής ύλης και αυξανόμενης προοδευτικά νοητικής αντίστοιχα. Χρωματίζεται επόμενα και κινητοποιείται ο νους του από ποιότητες του αστρικού πεδίου, από ποιότητες της 6ης ακτίνας σε νοητικό πλέον επίπεδο.

Τα φαινόμενα, είναι προσήλωση πλέον σε πιο προσωπική λειτουργία, πιο προσωπικές σχέσεις.

Μας έχει λεχθεί ότι ένας κυρίαρχος τόνος της 6ης Ακτίνας είναι ο ακόλουθος «με όση δύναμη προσελκύομαι από κάτι, κάποιο με άλλη τόση δύναμη απομακρύνομαι» 

Αυτό εξηγεί τα βάσανα του ταλαίπωρου αρχάριου ζηλωτή που αναζητά τον δρόμο και τις δυναμικές αλλαγές στη ζωή του, που με τόσο πόνο αποκτά την εμπειρία του Ζεύγους των Αντιθέτων.

Εξηγεί το γιατί βρίσκει μια ομάδα, ένα όμιλο, ένα δάσκαλο αγαπητό την μια στιγμή και την άλλη στιγμή απομακρύνεται, έως ότου να καταλήξει.

Εξηγεί γιατί στις προσωπικές σχέσεις ένας άνθρωπος μας είναι την μια στιγμή αγαπητός, προσφιλής  και την άλλη στιγμή εχθρός, προδότης, πρόβλημα.

Θα μπορούσαμε άραγε να φανταστούμε  προσωπικές σχέσεις κάτω από την 5η ακτίνα, την 3η ακτίνα την 4η και μόνο.

Πώς θάταν ;

Γίνεται σιγά - σιγά κατανοητό γιατί οι προσωπικές σχέσεις, είναι εκείνο που οι Διδάσκαλοι της Σοφίας μας προτρέπουν ν’ αφήσουμε πίσω μας;

Μας προτρέπουν να αφήσουμε μια ολόκληρη εποχή πίσω.

Την εποχή της 6ης Ακτίνας και να οικοδομήσουμε σχέσεις με την 2η Ακτίνα, την Ακτίνα της Αγάπης – Σοφίας.

Σχέσεις που χρωματιζόμενες από την 2η Ακτίνα θα εκφράζουν το δόσιμο με χωρίς όρους αγάπη και την χρήση της καθαρής Λογικής που είναι η κυρίαρχη ποιότητα της 2ης Ακτίνας.

Καθώς ο μαθητής – όμιλος ξεφεύγει από την απερχόμενη ακτίνα της Εποχής των ιχθύων, υποκαθιστώντας την με την 2η ακτίνα οι σχέσεις του καθίστανται απρόσωπες ,πιο περιεκτικές και καθορίζονται από την καθαρή Λογική με την έννοια των σχέσεων του Λόγου του Ενανθρωπίσαντος.

Με την στάση του Ως Εάν περιέρχεται κάτω από την Δεύτερη Όψη, την Όψη Αγάπη, τον Υιό, την Ψυχή, την 2η Ακτίνα, τον Κανόνα, το Παρόν, την Καρδιά

Αφήνοντας πίσω το Παρελθόν, την Αδράνεια, την Διαταγή, την  όψη Προσωπικότητα και τις σχέσεις που πηγάζουν από το πρόσωπο – άτομο.

Εισάγει τον μαθητή στην Μια Ψυχή την Ιεραρχία και του επιτρέπει να αντιλαμβάνεται ότι η Διδασκαλία είναι μία και ότι η Προσωπικότητά μας και ότι πηγάζει από αυτή είναι που δημιουργεί τους κάθε φύση διαχωρισμούς με βάση το επιθυμητό ή αρεστό σε αυτή.

Στα σίγουρα η 6η Ακτίνα δεν βοήθησε παρά με μια χονδροειδή αντιμετώπιση την ανάγκη για διάκριση. «άσπρος σκύλος μαύρος σκύλος, όλοι οι σκύλοι μια γενιά».

Βλέπετε αγαπητοί συμμαθητές, συνεργάτες και φίλοι ότι οι προαναφερθείσες ποιότητες και ιδιότητες της 6ης Ακτίνας δεν βοηθούν τον άνθρωπο στην ανάπτυξη της διάκριση, ιδιότητας που η ύλη της βρίσκεται στο 4ο υποπεδίο του νοητικού πεδίου.

Η ανθρωπότητα ,εμείς όλο και περισσότερο θα καλούμαστε να δώσουμε λύσεις και απαντήσεις που σχετίζονται με την επιβίωσή μας σαν είδους και του Πλανήτη όπως εμείς είχαμε την τύχη να τον ζήσουμε.

Μπροστά μας βρίσκονται τα Προβλήματα των Μειονοτήτων των Θρησκειών και Εκκλησιών, της Εκπαίδευσης, του Συμμερισμού των αγαθών, του παγκόσμιου πλούτου, της μόλυνσης των 3 Φορέων του Πλανήτη, των εξοπλισμών που τα 2 τελευταία χρόνια άρχισαν να αυξάνονται και πάλι με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και της τρομοκρατίας από όποια πλευρά και αν προέρχεται συμπεριλαμβανομένης και της κρατικής τρομοκρατίας.

Μπορούμε άραγε να αντιμετωπίσουμε αυτά τα γιγαντιαία προβλήματα εμπιστευόμενοι προσωπικές σχέσεις και επόμενα περιόδους μεγάλης Αγάπης και περιόδους άρνησης ;

Με έλλειψη διάκρισης που οι απρόσωπες σχέσεις βοηθούν να εγκαθιδρυθεί;

Η εποχή του Υδροχόου  αστρολογικά βρίσκεται κάτω από τον Ουρανό ( εξωτερικός κυβερνήτης ) και τον Δία ως εσωτερικό κυβερνήτη.

Ο εξωτερικός κυβερνήτης θα επηρεάσει την μορφική πλευρά και την προσωπικότητα και ο εσωτερικός θα εργαστεί στην συνείδηση των ανθρώπων.

Οι ποιότητες της οργάνωσης, της τάξης, της τελετουργίας, του ρυθμού, της ένωσης των αντιθέτων (σεξ ) και της σύνθεσης μπορούν  ν’ αγκυροβολήσουν και να εγκαθιδρύσουν τον Νέο πολιτισμό με βάση τις προσωπικές σχέσεις ;

Το πνεύμα της σύνθεσης μπορεί να βασιστεί επάνω στις προσωπικές σχέσεις ή στις απρόσωπες;

Θέλετε να οργανώσετε, να τακτοποιήσετε ένα χώρο και να διατηρείτε αυτή την ενέργεια λειτουργική και ρυθμικά επαναλαμβανόμενη. Θα είχατε με την μέχρι τώρα εμπειρία σας, εμπιστοσύνη γι’ αυτή την εργασία σε μια σχέση που θα βασιζότανε σε προσωπική βάση ή θα ζητούσατε μια απρόσωπη σχέση που θα γνωρίζατε ότι η εργασία θα γίνει και θα μένατε ήσυχοι.

Θα είχατε περισσότερο εμπιστοσύνη σε ένα θετικά διατιθέμενο ερασιτέχνη ή σε ένα επαγγελματία του είδους;

Από ποιόν θα ζητούσατε ευθύνες;

Με ποιόν θα είχατε μεγαλύτερη πιθανότητα τριβών;

Οι εμφορούμενες με αγάπη απρόσωπες σχέσεις θα βοηθήσουν στο να βρει και ν’ αναγνωρίσει κανείς την θέση του στην εξέλιξη διακρίνοντας και αποδεχόμενος το ρόλο του χωρίς φόβο, πάθος και ανησυχία για αποκοπή από ένα όμιλο αδελφών.

Η Νέα Εποχή μας έχει λεχθεί, θα είναι, μια εποχή πιο λεπτοφυούς υλιστικότητας.

Αυτό ήδη συμβαίνει. Μήπως οι πνευματικά προσανατολισμένοι άνθρωποι δεν έχουν υλικές ανάγκες;

Οι σχέσεις μας δεν γίνονται όλο και πιο απρόσωπες;

Που είναι ο μπακάλης μας, ο παπουτσής μας, ο μαραγκός μας, ο γαλακτοπώλης μας, ο φίλος μας ο έμπορας που παίρναμε τις κουρτίνες, ο επιπλοποιός μας που παίρναμε τον καναπέ μας και τις καρέκλες μας, ο φίλος που εμπιστευόμαστε και μας πούλησε το αυτοκίνητο!

Εξαφανίζονται με την έξοδο της εποχής της 6ης ακτίνας και την Θέση τους καταλαμβάνουν οργανωμένες εταιρίες, απρόσωπε, πρόθυμες να εξυπηρετήσουν τον άγνωστο πελάτη τους για το κέρδος.

Γιατί προτιμάτε ένα οργανωμένο, καθαρό  super market για να κάνετε τα ψώνια σας;

Γιατί προτιμάτε ένα Ζarra – ένα Marks and Spencer ένα Cellio, ένα Next και όχι τον παλιόφιλο με το μαγαζάκι που πηγαίνατε παλιά στην Πατησίων;

Είναι γιατί επηρεαζόμαστε ήδη από το πνεύμα της 7ης ακτίνας , το πνεύμα της οργάνωσης , της τάξης, της σύνθεσης, της οικονομίας  χρόνου και χρήματος, της τελετουργίας.

Στους χώρους της δουλειάς μας οι σχέσεις γίνονται πιο απρόσωπες δεν μπορώ να ξέρω τους 10 διευθυντές , προσωπάρχες που σχετίζονται με την θέση μου και τον τομέα μου.

Σιγά – σιγά εταιρείες αρχίζουν και δηλώνουν ότι μόνο μέλημα τους είναι η εξυπηρέτηση των αναγκών των πελατών τους με αγνά και οικολογικά προϊόντα και πρόθεση τους ο σεβασμός του Πλανήτη . (Δεν έχετε αγοράσει εμπορεύματα από το Βody-Shop; )

Αντα<